|
Sathika of the White Valley
04-02-1994 - 11-04-2007

Als
ik
eens broos en zwak zal zijn en niet meer slapen kan van pijn,
doe dan wat nodig is. Want och
die laatste dag verliest men toch.
Wij
hadden 't jarenlang zo goed; dat geeft ons ook die laatste moed.
Jij wilt toch ook niet dat ik lijd? Laat mij toch gaan te rechter tijd
en breng mij waar men hulp mij biedt. Eιn bede slechts: verlaat mij
niet!
Houd
mij zacht pratend tegen je aan totdat mijn ogen breken gaan.
Je weet, al is het later pas,dat dit heus voor mijn bestwil was.
Al gaf mijn staart zijn laatste groet, ik lijd niet meer en dat is
goed.
Treur niet omdat het lot bewerkt dat jij, juist jij, mijn tijd beperkt.
Wij waren toch elkaar zo na! Laat dat je troost zijn als ik ga.
|